❤️بسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ❤️

**بسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ**

(1) **الر ۚ تِلْکَ آیَاتُ الْکِتَاب وَقُرْآنٍ مُّبینٍ**

(1) الف، لام، را. این آیات کتاب [خدا] و قرآنی روشنگر است.

(2) **رُّبَمَا یَوَدُّ الَّذینَ کَفَرُوا لَوْ کَانُوا مُسْلِمِینَ**

(2) چه بسا کافران آرزو کنند که ای کاش مسلمان بودند.

(3) **ذَرْهُمْ یَأْکُلُوا وَیَتَمَتَّعُوا وَیُلْهِهِمُ الْأَمَلُ ۖ فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ**

(3) آنان را واگذار تا بخورند و بهره‌مند شوند و آرزوهای دنیوی آنان را غافل سازد، که به‌زودی حقیقت را خواهند دانست.

(4) **وَمَا أَهْلَکْنَا مِن قَرْیَةٍ إِلَّا وَلَهَا کِتَابٌ مَّعْلُومٌ**

(4) ما هیچ آبادی‌ای را نابود نکردیم مگر آنکه اجلِ معین و نوشته‌شده‌ای داشتند.

(5) **مَّا تَسْبقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا یَسْتَأْخِرُونَ**

(5) هیچ امتی نه از اجلِ خود پیش می‌افتد و نه از آن عقب می‌ماند.

(6) **وَقَالُوا یَا أَیُّهَا الَّذی نُزِّلَ عَلَیْهِ الذِّکْرُ إِنَّکَ لَمَجْنُونٌ**

(6) و کافران گفتند: «ای کسی که ذکر [قرآن] بر تو نازل شده، تو قطعاً دیوانه‌ای!

(7) **لَّوْ مَا تَأْتِینَا بالْمَلَائِکَةِ إِن کُنتَ مِنَ الصَّادقِینَ**

(7) اگر راست می‌گویی چرا فرشتگان را برای ما نمی‌آوری؟»

(8) **مَا نُنَزِّلُ الْمَلَائِکَةَ إِلَّا بالْحَقِّ وَمَا کَانُوا إِذًا مُّنظَرِینَ**

(8) ما فرشتگان را جز به حق نازل نمی‌کنیم، و در آن صورت [اگر نازل شوند و ایمان نیاورند] دیگر مهلتی به آنان داده نمی‌شود.

(9) **إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ**

(9) ما خود، این ذکر [قرآن] را نازل کردیم و قطعاً ما نگهبان آن هستیم.

(10) **وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِکَ فِی شیَعِ الْأَوَّلِینَ**

(10) و ما پیش از تو نیز پیامبرانی را در میان امت‌های پیشین فرستادیم.

(11) **وَمَا یَأْتِیهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا کَانُوا بهِ یَسْتَهْزئُونَ**

(11) و هیچ پیامبری به سراغشان نمی‌آمد مگر اینکه او را مسخره می‌کردند.

(12) **کَذَٰلِکَ نَسْلُکُهُ فِی قُلُوب الْمُجْرِمِینَ**

(12) ما این‌گونه انکار و لجاجت را در دلهای مجرمان رسوخ می‌دهیم.

(13) **لَا یُؤْمِنُونَ بهِ ۖ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الْأَوَّلِینَ**

(13) آن‌ها به آن ایمان نمی‌آورند و روش پیشینیان نیز چنین بوده است.

(14) **وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَیْهِم بَابًا مِّنَ السَّمَاءِ فَظَلُّوا فِیهِ یَعْرُجُونَ**

(14) و اگر دری از آسمان بر آنان می‌گشودیم و پیوسته در آن بالا می‌رفتند،

(15) **لَقَالُوا إِنَّمَا سُکِّرَتْ أَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَّسْحُورُونَ**

(15) باز می‌گفتند: «چشمان ما خیره شده و ما قومی هستیم که جادو شده‌ایم!»

(16) **وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِی السَّمَاءِ بُرُوجًا وَزَیَّنَّاهَا لِلنَّاظِرِینَ**

(16) و ما در آسمان برج‌هایی قرار دادیم و آن را برای بینندگان آراستیم.

(17) **وَحَفِظْنَاهَا مِن کُلِّ شَیْطَانٍ رَّجِیمٍ**

(17) و آن را از هر شیطانِ رانده‌شده‌ای حفظ کردیم.

(18) **إِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَأَتْبَعَهُ شهَابٌ مُّبینٍ**

(18) مگر کسی که استراق سمع کند، که شهابی روشن او را تعقیب می‌کند.

(19) **وَالْأَرْضَ مَدَدْنَاهَا وَأَلْقَیْنَا فِیهَا رَوَاسیَ وَأَنبَتْنَا فِیهَا مِن کُلِّ شَیْءٍ مَّوْزُونٍ**

(19) و زمین را گستراندیم و در آن کوه‌های استوار افکندیم و از هر گیاهی در آن به اندازه و تدبیر رویاندیم.

(20) **وَجَعَلْنَا لَکُمْ فِیهَا مَعَایِشَ وَمَن لَّسْتُمْ لَهُ برَازقِینَ**

(20) و برای شما در آن معیشتی قرار دادیم؛ و [نیز] برای کسانی که شما روزی‌دهنده آنان نیستید.

(21) **وَإِن مِّن شَیْءٍ إِلَّا عِندَنَا خَزَائِنُهُ وَمَا نُنَزِّلُهُ إِلَّا بقَدَرٍ مَّعْلُومٍ**

(21) و هیچ چیزی نیست مگر آنکه خزانه‌های آن نزد ماست و ما آن را جز به اندازه معلوم نازل نمی‌کنیم.

(22) **وَأَرْسَلْنَا الرِّیَاحَ لَوَاقِحَ فَأَنزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَسْقَیْنَاکُمُوهُ وَمَا أَنتُمْ لَهُ بخَازنِینَ**

(22) و بادها را بارورکننده فرستادیم و از آسمان آبی فرو فرستادیم و با آن شما را سیراب کردیم، در حالی که شما قدرتِ ذخیره‌کردن آن را نداشتید.

(23) **وَإِنَّا لَنَحْنُ نُحْیِی وَنُمِیتُ وَنَحْنُ الْوَارِثُونَ**

(23) و همانا ما هستیم که زنده می‌کنیم و می‌میرانیم و ما وارثِ همه هستیم.

(24) **وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدمِینَ مِنکُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِینَ**

(24) و ما پیشینیان شما را شناختیم و آیندگان شما را نیز می‌شناسیم.

(25) **وَإِنَّ رَبَّکَ هُوَ یَحْشُرُهُمْ ۚ إِنَّهُ حَکِیمٌ عَلِیمٌ**

(25) و یقیناً پروردگارت همه آن‌ها را جمع می‌کند، چرا که او حکیم و داناست.

(26) **وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَإٍ مَّسْنُونٍ**

(26) و ما انسان را از گلی خشک، [گرفته شده] از گِلی بدبو [و تیره] آفریدیم.

(27) **وَالْجَانَّ خَلَقْنَاهُ مِن قَبْلُ مِن نَّارِ السَّمُومِ**

(27) و جن را پیش از آن از آتش سوزان آفریدیم.

(28) **وَإِذْ قَالَ رَبُّکَ لِلْمَلَائِکَةِ إِنِّی خَالِقٌ بَشَرًا مِّن صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَإٍ مَّسْنُونٍ**

(28) و هنگامی که پروردگارت به فرشتگان گفت: «من بشری را از گلی خشک، از گِلی بدبو می‌آفرینم.

(29) **فَإِذَا سَوَّیْتُهُ وَنَفَخْتُ فِیهِ مِن رُّوحِی فَقَعُوا لَهُ سَاجِدینَ**

(29) پس هنگامی که آن را نظام بخشیدم و از روحِ خود در آن دمیدم، برای او سجده کنید.»

(30) **فَسَجَدَ الْمَلَائِکَةُ کُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ**

(30) پس همه فرشتگان بدون استثنا سجده کردند،

(31) **إِلَّا إِبْلِیسَ أَبَیٰ أَن یَکُونَ مَعَ السَّاجِدینَ**

(31) مگر ابلیس که ابا کرد از اینکه با سجده‌کنندگان باشد.

(32) **قَالَ یَا إِبْلِیسُ مَا لَکَ أَلَّا تَکُونَ مَعَ السَّاجِدینَ**

(32) خدا گفت: «ای ابلیس! چرا با سجده‌کنندگان نیستی؟»

(33) **قَالَ لَمْ أَکُن لِّأَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِن صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَإٍ مَّسْنُونٍ**

(33) گفت: «من آن نیستم که برای بشری که او را از گلی خشک، از گِلی بدبو آفریدی، سجده کنم.»

(34) **قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّکَ رَجِیمٌ**

(34) خدا فرمود: «پس از آن [مقام] بیرون شو که تو رانده‌شده‌ای.

(35) **وَإِنَّ عَلَیْکَ اللَّعْنَةَ إِلَیٰ یَوْمِ الدِّینِ**

(35) و تا روز جزا، لعنت بر تو باد.»

(36) **قَالَ رَبِّ فَأَنظِرْنِی إِلَیٰ یَوْمِ یُبْعَثُونَ**

(36) ابلیس گفت: «پروردگارا! پس مرا تا روزی که مردم برانگیخته می‌شوند، مهلت ده.»

(37) **قَالَ فَإِنَّکَ مِنَ الْمُنظَرِینَ**

(37) خدا فرمود: «تو از مهلت‌یافتگانی،

(38) **إِلَیٰ یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ**

(38) تا روز موعود معلوم.»

(39) **قَالَ رَبِّ بمَا أَغْوَیْتَنِی لَأُزَیِّنَنَّ لَهُمْ فِی الْأَرْضِ وَلَأُغْوِیَنَّهُمْ أَجْمَعِینَ**

(39) ابلیس گفت: «پروردگارا! حال که مرا گمراه کردی، من گناهان را در زمین برایشان می‌آرایم و همه را گمراه خواهم کرد،

(40) **إِلَّا عِبَادَکَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِینَ**

(40) مگر بندگان مخلصت را.»

(41) **قَالَ هَٰذَا صِرَاطٌ عَلَیَّ مُسْتَقِیمٌ**

(41) خدا فرمود: «این راهی است که مستقیماً به من بازمی‌گردد.»

(42) **إِنَّ عِبَادی لَیْسَ لَکَ عَلَیْهِمْ سُلْطَانٌ إِلَّا مَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْغَاوِینَ**

(42) بر بندگان من تسلطی نخواهی داشت، مگر گمراهانی که از تو پیروی کنند.»

(43) **وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِینَ**

(43) و قطعاً جهنم وعده‌گاه همه آنان است.

(44) **لَهَا سَبْعَةُ أَبْوَابٍ لِّکُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُومٌ**

(44) هفت در دارد و برای هر دری، گروهی از آنان تقسیم شده‌اند.

(45) **إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّاتٍ وَعُیُونٍ**

(45) [اما] پرهیزکاران در باغ‌ها و چشمه‌ها [جای دارند].

(46) **ادْخُلُوهَا بسَلَامٍ آمِنِینَ**

(46) به آنان گفته می‌شود به سلامت و امنیت در آن وارد شوید.

(47) **وَنَزَعْنَا مَا فِی صُدُورِهِم مِّنْ غِلٍّ إِخْوَانًا عَلَیٰ سُرُرٍ مُّتَقَابلِینَ**

(47) و هرگونه کینه‌ای را از سینه‌هایشان برمی‌کنیم؛ در حالی که برادرانه بر تخت‌هایی روبه‌روی هم نشسته‌اند.

(48) **لَا یَمَسُّهُمْ فِیهَا نَصَبٌ وَمَا هُم مِّنْهَا بمُخْرَجِینَ**

(48) در آنجا هیچ رنجی به آنان نمی‌رسد و هرگز از آن بیرون رانده نمی‌شوند.

(49) **نَبِّئْ عِبَادی أَنِّی أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِیمُ**

(49) به بندگانم خبر ده که من بسیار آمرزنده و مهربانم،

(50) **وَأَنَّ عَذَابی هُوَ الْعَذَابُ الْأَلِیمُ**

(50) و اینکه عذاب من، عذابی دردناک است.

(51) **وَنَبِّئْهُمْ عَن ضَیْفِ إِبْرَاهِیمَ**

(51) و از مهمانان ابراهیم به آنان خبر ده؛

(52) **إِذْ دَخَلُوا عَلَیْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ إِنَّا مِنکُمْ وَجِلُونَ**

(52) هنگامی که بر او وارد شدند و گفتند: «سلام.» ابراهیم گفت: «ما از شما بیمناکیم.»

(53) **قَالُوا لَا تَوْجَلْ إِنَّا نُبَشِّرُکَ بغُلَامٍ عَلِیمٍ**

(53) گفتند: «نترس، ما تو را به پسری دانا مژده می‌دهیم.»

(54) **قَالَ أَبَشَّرْتُمُونِی عَلَیٰ أَن مَّسَّنِیَ الْکِبَرُ فَبمَ تُبَشِّرُونَ**

(54) ابراهیم گفت: «آیا در حالی که پیر شده‌ام مرا مژده می‌دهید؟ به چه چیز مژده می‌دهید؟»

(55) **قَالُوا بَشَّرْنَاکَ بالْحَقِّ فَلَا تَکُن مِّنَ الْقَانِطِینَ**

(55) گفتند: «تو را به حق مژده دادیم، پس از نومیدان مباش.»

(56) **قَالَ وَمَن یَقْنَطُ مِن رَّحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ**

(56) ابراهیم گفت: «جز گمراهان چه کسی از رحمت پروردگارش نومید می‌شود؟»

(57) **قَالَ فَمَا خَطْبُکُمْ أَیُّهَا الْمُرْسَلُونَ**

(57) سپس گفت: «ای فرستادگان! کار شما چیست؟»

(58) **قَالُوا إِنَّا أُرْسلْنَا إِلَیٰ قَوْمٍ مُّجْرِمِینَ**

(58) گفتند: «ما به سوی قومی مجرم فرستاده شده‌ایم،

(59) **إِلَّا آلَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ أَجْمَعِینَ**

(59) مگر خاندان لوط، که همه آنان را نجات خواهیم داد،

(60) **إِلَّا امْرَأَتَهُ قَدَّرْنَا ۙ إِنَّهَا لَمِنَ الْغَابرِینَ**

(60) جز همسرش که مقرر کردیم او از باقی‌ماندگان در عذاب باشد.»

(61) **فَلَمَّا جَاءَ آلَ لُوطٍ الْمُرْسَلُونَ**

(61) هنگامی که فرستادگان نزد خاندان لوط آمدند،

(62) **قَالَ إِنَّکُمْ قَوْمٌ مُّنکَرُونَ**

(62) لوط گفت: «شما گروهی ناشناس هستید.»

(63) **قَالُوا بَلْ جِئْنَاکَ بمَا کَانُوا فِیهِ یَمْتَرُونَ**

(63) گفتند: «بلکه ما چیزی را برایت آورده‌ایم که آنان در آن تردید داشتند.»

(64) **وَأَتَیْنَاکَ بالْحَقِّ وَإِنَّا لَصَادقُونَ**

(64) و ما حق را برایت آوردیم و ما قطعاً راستگوییم.

(65) **فَأَسْرِ بأَهْلِکَ بقِطْعٍ مِّنَ اللَّیْلِ وَاتَّبعْ أَدْبَارَهُمْ وَلَا یَلْتَفِتْ مِنکُمْ أَحَدٌ وَامْضُوا حَیْثُ تُؤْمَرُونَ**

(65) پس شبانه خانواده‌ات را از شهر بیرون ببر و پشت سرِ آنان حرکت کن و هیچ‌کس از شما به عقب نگاه نکند و به هر جا که دستور دارید بروید.»

(66) **وَقَضَیْنَا إِلَیْهِ ذَٰلِکَ الْأَمْرَ أَنَّ دَابرَ هَٰؤُلَاءِ مَقْطُوعٌ مُصْبحِینَ**

(66) و ما این فرمان را به او ابلاغ کردیم که صبحگاهان، ریشه اینان قطع خواهد شد.

(67) **وَجَاءَ أَهْلُ الْمَدینَةِ یَسْتَبْشرُونَ**

(67) و اهل شهر خوشحال به سمت خانه لوط آمدند.

(68) **قَالَ إِنَّ هَٰؤُلَاءِ ضَیْفِی فَلَا تَفْضَحُونِ**

(68) لوط گفت: «این‌ها مهمانان منند، پس مرا رسوا نکنید.

(69) **وَاتَّقُوا اللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ**

(69) از خدا بترسید و مرا خوار مکنید.»

(70) **قَالُوا أَوَلَمْ نَنْهَکَ عَنِ الْعَالَمِینَ**

(70) گفتند: «مگر ما تو را از مداخله در کار جهانیان نهی نکردیم؟»

(71) **قَالَ هَٰؤُلَاءِ بَنَاتِی إِن کُنتُمْ فَاعِلِینَ**

(71) لوط گفت: «اینان دختران منند، اگر می‌خواهید کاری کنید.»

(72) **لَعَمْرُکَ إِنَّهُمْ لَفِی سَکْرَتِهِمْ یَعْمَهُونَ**

(72) به جان تو سوگند که آنان در مستیِ خود سرگردان بودند.

(73) **فَأَخَذَتْهُمُ الصَّیْحَةُ مُشْرِقِینَ**

(73) پس هنگام طلوع آفتاب، بانگ مرگبار آنان را فرا گرفت.

(74) **فَجَعَلْنَا عَالِیَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَیْهِمْ حِجَارَةً مِّن سجِّیلٍ**

(74) و شهرشان را زیرورو کردیم و بر آنان سنگ‌هایی از گلِ سنگ‌شده باراندیم.

(75) **إِنَّ فِی ذَٰلِکَ لَآیَاتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِینَ**

(75) در این ماجرا برای هوشمندان نشانه‌هایی است.

(76) **وَإِنَّهَا لَبسَبیلٍ مُّقِیمٍ**

(76) و ویرانه‌های آن شهر بر سر راهی ثابت قرار دارد.

(77) **إِنَّ فِی ذَٰلِکَ لَآیَةً لِّلْمُؤْمِنِینَ**

(77) در این برای مؤمنان نشانه‌ای است.

(78) **وَإِن کَانَ أَصْحَابُ الْأَیْکَةِ لَظَالِمِینَ**

(78) و اصحاب اَیکه نیز ستمکار بودند،

(79) **فَانتَقَمْنَا مِنْهُمْ وَإِنَّهُمَا لَبإِمَامٍ مُّبینٍ**

(79) و از آنان انتقام گرفتیم، و جایگاه هر دو قوم بر سر راهی آشکار است.

(80) **وَلَقَدْ کَذَّبَ أَصْحَابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِینَ**

(80) و اصحاب حجر پیامبران را تکذیب کردند.

(81) **وَآتَیْنَاهُمْ آیَاتِنَا فَکَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِینَ**

(81) و ما آیات خود را به آنان دادیم اما از آن روی برگرداندند.

(82) **وَکَانُوا یَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُیُوتًا آمِنِینَ**

(82) و آنان از کوه‌ها خانه‌هایی امن می‌تراشیدند.

(83) **فَأَخَذَتْهُمُ الصَّیْحَةُ مُصْبحِینَ**

(83) پس صبحگاهان بانگ مرگبار آنان را فرا گرفت.

(84) **فَمَا أَغْوَیٰ عَنْهُم مَّا کَانُوا یَکْسبُونَ**

(84) و آنچه به دست آورده بودند، آنان را از عذاب بی‌نیاز نکرد.

(85) **وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَیْنَهُمَا إِلَّا بالْحَقِّ ۗ وَإِنَّ السَّاعَةَ لَآتِیَةٌ ۖ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِیلَ**

(85) و ما آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن‌هاست را جز به حق نیافریدیم؛ و قیامت قطعاً می‌آید. پس به زیبایی از آنان درگذر.

(86) **إِنَّ رَبَّکَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِیمُ**

(86) همانا پروردگارت بسیار آفریننده و داناست.

(87) **وَلَقَدْ آتَیْنَاکَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِی وَالْقُرْآنَ الْعَظِیمَ**

(87) و ما به تو «هفت آیه از مثانی» [سوره حمد] و «قرآن عظیم» دادیم.

(88) **لَا تَمُدَّنَّ عَیْنَیْکَ إِلَیٰ مَا مَتَّعْنَا بهِ أَزْوَاجًا مِّنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَیْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَکَ لِلْمُؤْمِنِینَ**

(88) هرگز چشمان خود را به آنچه ما به گروه‌هایی از آنان بخشیدیم، مدوز و بر آنان غمگین مباش و بال فروتنی خود را برای مؤمنان بگستران.

(89) **وَقُلْ إِنِّی أَنَا النَّذیرُ الْمُبینُ**

(89) و بگو: «من همان هشداردهنده آشکارم.»

(90) **کَمَا أَنزَلْنَا عَلَی الْمُقْتَسمِینَ**

(90) همان‌گونه که بر تقسیم‌کنندگان نازل کردیم،

(91) **الَّذینَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِینَ**

(91) همان‌هایی که قرآن را قطعه‌قطعه کردند.

(92) **فَوَرَبِّکَ لَنَسْأَلَنَّهُمْ أَجْمَعِینَ**

(92) پس سوگند به پروردگارت که از همه آنان خواهیم پرسید،

(93) **عَمَّا کَانُوا یَعْمَلُونَ**

(93) از آنچه انجام می‌دادند.

(94) **فَاصْدَعْ بمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِکِینَ**

(94) پس آنچه را به آن مأموری، آشکارا بیان کن و از مشرکان روی‌گردان.

(95) **إِنَّا کَفَیْنَاکَ الْمُسْتَرْزئِینَ**

(95) ما شرِّ مسخره‌کنندگان را از تو کفایت می‌کنیم،

(96) **الَّذینَ یَجْعَلُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ ۚ فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ**

(96) همان‌هایی که معبودی دیگر با خدا قرار می‌دهند؛ پس به‌زودی خواهند دانست.

(97) **وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّکَ یَضِیقُ صَدْرُکَ بمَا یَقُولُونَ**

(97) و ما می‌دانیم که سینه تو از آنچه می‌گویند تنگ می‌شود.

(98) **فَسَبِّحْ بحَمْد رَبِّکَ وَکُن مِّنَ السَّاجِدینَ**

(98) پس پروردگارت را تسبیح و حمد گوی و از سجده‌کنندگان باش.

(99) **وَاعْبُدْ رَبَّکَ حَتَّیٰ یَأْتِیَکَ الْیَقِینُ**

(99) و پروردگارت را عبادت کن تا زمانی که مرگ تو را دررسد.❤️